Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Στο χρονικό διάστημα του περασμένου μηνός Αυγούστου, δύο άσχετες μεταξύ τους ειδήσεις με οδήγησαν σε έναν νοητικό συγκερασμό, και εξηγούμαι’ η πρώτη είδηση αφορούσε την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στις σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ειδικότερα  αυτών που σχετίζονται με την Χημεία η δε δεύτερη είναι γενικότερης φύσεως και αφορά την πανταχού παρούσα γύρω μας Βλακεία των (εκάστοτε) κυβερνο-ιθυνόντων, εκδηλούμενη εν προκειμένω με το σύνδρομό τους (complex) κατά της Αριστείας ή εν πάσει περιπτώσει κατά οποιουδήποτε επιθυμεί ή τείνει να «αμιλλάται ευγενώς» και να «ξεχωρίζει». Διαβάστε λοιπόν παρακάτω πως σκέφτονταν και αυτοί  που ανέλαβαν τα ηνία της εξουσίας στην Γαλλία μετά την Γαλλική Επανάσταση του 1789, και θαυμάστε την ταυτότητα απόψεων εκείνων με τους δικούς μας όψιμους οπαδούς των πολυδιαφημισμένων  ιδεών της Γαλλικής επανάστασης:
Στις 26 Αυγούστου 1743 γεννήθηκε στην Γαλλία ο μεγαλοφυής επιστήμονας και δημιουργός της σύγχρονης Χημείας Αντουάν- Λοράν ντε Λαβουαζιέ.Όπως έγραψε ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Λυών Ζαν Κεγερόν, "χωρίς τον Λαβουαζιέ η Χημεία δεν θα είχε εξελιχθεί σε επιστήμη".
Ο Λαβουαζιέ, παρά τις υπηρεσίες που προσέφερε στη Γαλλία και στην ανθρωπότητα, καρατομήθηκε, μετά από απόφαση του λαϊκού δικαστηρίου της Γαλλικής Επανάστασης. Πριν από 224 χρόνια, τον Νοέμβριο του 1793 συνελήφθη και τον Μάϊο του 1794 έπεσε το κεφάλι του από τη γκιλοτίνα στο ικρίωμα.Ο μέγας Λαβουαζιέ, όταν ζήτησε από το επαναστατικό δικαστήριο αναβολή της εκτέλεσής του ώστε να μπορέσει να ολοκληρώσει μια σειρά σημαντικά πειράματά του, εισέπραξε την εξής απάντηση από κάποιον Κοφενχάλ ο οποίος προήδρευε του επαναστατικού λαικού δικαστηρίου: Η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από μεγαλοφυίες επιστήμονες!
(Berthelot " La revolution chimique - Lavoisier", Felix Alcan, Paris, 1890, p. 205).(Jean Cueilleron "Histoire de la Chimie", Presses Universitaires de France, Paris, 1963, p. 55).

            Ας πανηγυρίσουμε λοιπόν’ φαίνεται ότι το πρόβλημα της Βλακείας  δεν είναι ελληνικό ενδημικό φαινόμενο. Η Βλακεία αποδεικνύεται ασύλληπτη, απρόβλεπτη, εκκωφαντική, ανίκητη. Και όπως έγραφε ο Ευάγγελος Λεμπέσης στο βιβλίο του Η Επαναστατική Μάζα και η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω, «Ο βλάκας είναι η αιτία εξοβελισμού των αξιών και των αξίων.